Ładowanie

 

54. Tętno pierwotnej puszczy.
Część V. Żywa sieć

Czas trwania: 29’ 30”  
Format oryginalny: 4:3 SD
Format po rewitalizacji: 16:9 HD

Scenariusz i reżyseria: Bożena Walencik, Jan Walencik
Obraz: Jan Walencik, Krystian Matysek
Dźwięk: Bożena Walencik, Jan Walencik, Ewa Salecka
Montaż: Bożena Walencik, Jan Walencik
Realizacja dźwięku: Włodzimierz Kazimierczak
Asystent: Krzysztof Komar
Muzyka: Ireneusz Dreger
Lektor: Krystyna Czubówna
Produkcja: Sławomir Boniecki
Konsultacja naukowa: Janusz Faliński, Krystyna Falińska, Jerzy Gutowski, Bogumiła Jędrzejewska, Włodzimierz Jędrzejewski, Amelia Kawecka, Simona Kossak, Czesław Okołów, Zdzisław Pucek, Stefan Sikora, Aleksander Sokołowski, Ludwik Tomiałojć, Wiesław Walankiewicz, Tomasz Wesołowski
Współpraca produkcyjna: Białowieski Park Narodowy

TVP 1 dziękuje za pomoc podczas realizacji filmu: Pracownikom Białowieskiego Parku Narodowego, Pracownikom Białowieskiej Stacji Geobotanicznej UW, Pracownikom Zakładu Badania Ssaków PAN w Białowieży, Pracownikom Zakładu Lasów Naturalnych IBL w Białowieży, Pracownikom Nadleśnictwa Białowieża, Pracownikom Nadleśnictwa Browsk, Pracownikom Nadleśnictwa Hajnówka, Parkowi Narodowemu Puszcza Białowieska – Białoruś, Strażnicy Straży Granicznej w Białowieży, Stacji badawczej R. E. i H. Z. Z. PAN w Popielnie, Ogrodom Zoologicznym w Warszawie, Poznaniu, Krakowie i Bydgoszczy, Mieszkańcom Białowieży i Hajnówki

Produkcja: Program 1 TVP S. A.
Realizacja: 1993 – 1995 r.
Zakończenie produkcji: 1995 r.
Rewitalizacja do HD: 2014 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 


Kadry z filmu (CYTATY). 

 

  
 


W ostatniej części serii autorzy odkrywają świat reducentów – organizmy końcowego ogniwa łańcucha pokarmowego, dzięki którym materia organiczna ponownie wraca do obiegu i zapewnia trwanie Puszczy. Najpierw, na przykładzie szczątków padłego żubra, pokazują, co dzieje się z tak olbrzymią masą materii. Przedstawiają różnych zjadaczy szczątków organicznych łącznie z pariasami naturalnego lasu – tysiącami grzybów o wielkiej mnogości form. Prezentują wiekowego, martwego już Car-dęba, a potem leżące olbrzymy – korpusy drzew w różnych stadiach próchnienia oraz próchnojady. Nazywają dno Puszczy żywym laboratorium, miejscem, gdzie następuje rozkład materii, gdzie jest punkt zwrotny jej przemiany, i skąd powraca nowe życie, zapewniające trwanie naturalnego lasu. W końcowym fragmencie ostatniej części prezenterzy wprowadzają jakby posłowie do całej serii. Ukazują rolę człowieka w Puszczy Białowieskiej, wcielając się również w role niektórych naszych przodków. W finale, powracają do Rezerwatu Ścisłego Białowieskiego Parku Narodowego, pokazują las, jaki niegdyś pokrywał niziny Europy, a dzisiaj został tylko tutaj, niczym samotna wyspa na oceanie cywilizacji. Apelują do rozumów i serc o ochronę tego ostatniego skrawka prawdziwej Europejskiej Puszczy.



CYTAT. Fragment filmu Tętno pierwotnej puszczy. Część V. Żywa sieć. Reż. Bożena Walencik, Jan Walencik. Źródło: TVP.